می گویند یک روز بچه شتری به مادرش گفت: میتوانم چند تا سئوال بپرسم  بپرسم ؟
 مادرش گفت: حتماً عزیزم.
بچه شتر پرسید:  ما چرا کوهان داریم؟
 شتر مادر جواب داد : ما حیوانات صحرا هستیم. در کوهان آب و غذا ذخیره میکنیم تا زمانی که در صحرا چیزی پیدا نمیشود بتوانیم دوام بیاوریم.
 بچه شترگفت : چرا پاهای ما دراز و کف آن  گرد است؟
 مادر گفت: برای راه رفتن در صحرا  پا ی ما این شکلی است
بچه شترپرسید : چرا مژه های بلند و ضخیم داریم؟این مژه ها گاهی جلوی دیدم را می گیرد.
شتر مادرپاسخ داد: پسرم. این مژه‌ های بلند و ضخیم پوششی حفاظتی است که چشمهای ما را در مقابل باد و شنهای بیابان محافظت میکند.
بچه شترسری تکان داد وگفت: فهمیدم. پس کوهان برای ذخیره کردن آب است برای زمانی که ما در بیابان هستیم. مدل پاهایمان مناسب  راه رفتن در بیابان است و مژه هایمان هم برای محافظت چشمهایمان در برابر باد و شنهای بیابان است . اما مادر عجیب است پس ما در این باغ وحش چه  می کنیم؟
------------------------------------------------------------------
مطلبی را که در مورد قیصر نوشته بودم از وبلاگم حذف کردم اما دلم نیامد نظر سینرژی  که شعری از قیصر است راحذف کنم عینا copy ودراینجا past کردم .هرچند ارتباطی با این پست ندارد:

چهارشنبه، ۱٧ بهمن ۱۳۸۶ - ٩:۱۵ ‎ب.ظ   
 
 
حرفهای ما هنوز ناتمام

تا نگاه می‌کنی وقت رفتن است

باز هم همان حکایت همیشگی

پیش از آنکه با خبر شوی

لحظه عزیمت تو ناگزیر می‌شود

آی!

ای دریغ و حسرت همیشگی

ناگهان چه زود دیر می‌شود.