خوابم می آد ، یک کمدی متفاوت است ، حتی متفاوت تر !

   فیلم  ، خیلی قشنگ شروع می شود ، تا حدود ده دقیقه  ، از خوشحالی ، هی در صندلی سینما جابجا می شوی . اما پس از عاشق شدن آقا رضا ، فیلم گویی دو پاره می شود و تو  ، دمغ ، در صندلی فرو می روی و  فقط به خاطر بازی های قشنگ ادامه میدهی .

..................

   به گمانم ما بازیگرهای خوب ، زیاد داریم . اکبر عبدی در عالم بازیگری سلطانیست برای خودش . بازی های جاودانه اش در فیلم های مادر ، ای ایران ، هنرپیشه ، دلشدگان و حالا در فیلم خوابم می آد، همیشه در حافظه سینما باقی خواهد ماند . اگر نمی دانستی مادر رضا ، اکبر عبدیست ، هرگز متوجه نمی شدی که او یک مرد است . این همه هنرمندی آدم را شگفت زده می کند ! اما همین که می دانی او یک مرد است که نقش زن را بازی می کند ، نمی توانی در فیلم فرو بروی  و همه اش در این فکری که عجب اعجوبه ایست این عبدی .

.........................

شعر (!) خوابم می آد ، ابیات جداگانه خوبی دارد . اما وزن  وقافیه  ابیات هماهنگ نیست .