" دو  زوج  پس از دعوای پسرانشان دور هم جمع‌ می شوند تا با گفتگو  ، این مساله را حل کنند  اما این گفتگو اوضاع را بدتر می کند و به درگیری‌های کلامی می انجامد . "

جدای از بازی ها ی خوب بازیگران ، مخصوصا بازی سیما تیر اندار ( که عالی بود) ، به نظر می رسد قرار بوده متن نمایش نامه ، چاشتی طنز داشته باشد . اما یه جورایی تبدیل به کمدی شده بود ، اون هم با استفاده از کلماتی مثل گه و... به طوری که لابلای این اسباب شادمانی ! ، هدف نمایش گم شده بود . فکر نمی کنم هدف نویسنده گرفتن قهقه های مداوم از تماشاچی بوده باشد

در طراحی صحنه ، میزی برای پذیرایی نیست و سینی قهوه روی زمین گذاشته می شود . در حالی که مهمان ها و خانواده میزبان ، روی صندلی نشسته اند . تلفن کف اتاق افتاده  ، و کتابها نیز روی زمین ولو هستند .

از دیدن این نمایش نامه پشیمان نیستم . چون رژین خوش حال بود ، خوش گذشت . اگر چه بلیطش گران بود ! (12 هزار تومان )