رخساره و دمیس روسس !

این روزها چون فیلم های حدید برای دیدن ندارم . از ویدیو کلوپ محله فیلم های جند سال پیش را که ندیده ام می گیرم ونگاه می کنم.

         یکی از فیلم ها رخساره است به کارگردانی قویدل :      ماجرای فیلم از این قراره که تینا مسرور دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی  برای تحقیقات خود به خانه سالمندان می رود. در آنجا به خانم سالمندی برخورد می کند که در حال خواندن کتابی  که ماجرای واقعی عشق ناکام استاد ماهان /نویسنده کتاب/ است به رخساره که نام همین خانم سالمند است.تینا به جستجوی استاد ماهان می پردازد. در حین جستجو با پسر استاد که فرزام نام دارد آشنا می شود . فرزام عاشق تینا می شود . اما از طرفی استاد و تینا عارفانه دل به هم سپرده اند . در پایان این داستان  استاد بزرگوار می میرد وفرزام به کام دل می رسد . شاید کارگردان هدف بزرگی داشته اما اصلا موفق نبوده . در حین دیدن فیلم فکر می کردم بعضی ها دوست دارن حرف های بزرگ بزنند ولی به تته پته می افتند.از اول تا آخر /من بیننده عامی و زبان عرفان نفهم که قدرت نقد کارشناسانه را هم ندارم / مرتب به کارگردان نق می زدم . دخترم می گفت اگه اعصابت ناراحت می شه نگاه نکن. می گفتم آخه می خوام ببینم آخرش رو چه جوری جمع وجور می کنه .

     وقتی فیلم تموم شد به دخترم گفتم:   شنیدم که قبل از انقلاب دمیس روسس خواننده خوب یونانی اومده بوده ایران وکنسرتی برگزار کرده بود . در همون زمان خبرنگاری از او می پرسه: به نظر شما /ایرانی ها چه جور آدمهایی هستند؟ دمیس روسس جواب می ده : در کشور های دیگه وقتی برنامه احرا می کنم تعداد زیادی از تماشاچی ها تا آخر کنسرت نمی مانند اما ایرانی ها خیلی حرمت می ذارن وتا آخر می شینن. وظریفی هم گفته بوده : ایرانی ها تا آخر صبر می کنن شاید فرجی بشه.

/ 5 نظر / 12 بازدید
نازنین

خوشتر از دوران عشق ايّام نيست بامداد عاشقان را شام نيست [گل]

زهراسادات

سلام از فیلم زیاد سر در نمیارم ، پس در مورد این پست نظری ندارم. نمیدونم چه جوری به وبلاگم اومدین اما خیلی خوشحالم که باشما آشنا شدم. مطالب وبلاگتون برای من خیلی جذاب هستند. با اجازه شما رو لینک میکنم و یکی از مطالبتون رو با ذکر منبع توی وبلاگم میذارم.[گل]

اميرعلي

سلام! فيلم ضعيفي بود رخساره! تا اونجايي كه يادمه فروش خوبي هم نداشت! اگه خواستيد بگيد تعدادي از فيلمهايي كه جالبه و ماله سالهاي گذشتست بهتون بگم تا ببينيد! يا علي مدد!

آیینه

سلام اتفاقا من فکر می کنم ایرانی ها فوق العاده بی صبر و عجولند و مشتاق نتیجه گیری در کوتاه مدت.شاید کنسرت و فیلم دو استثنا باشه در این مورد.

فرهنگ

کنجکاوی دوست داشتنیه، انسانیه. درود